Ach ci PR-owcy. Czasami po prostu muszą, inaczej się uduszą, a już ci korporacyjni to w ogóle – zwłaszcza jeśli nie można katować publiki kolejnymi developer diaries z opowieściami o rozkoszach renderowania belek pod sufitem. Tym razem dziewczynki i chłopcy z Electronic Arts postanowili zabawić się w publikowanie liczb i podzielić się ze światem liczbą zarejestrowanych użytkowników w systemie elektronicznej dystrybucji Origin.

Otóż z Origina korzysta 9,3 miliona osób, DAU (Daily Active Users – powiedzmy – bo to niby wskaźnik facebookowy, ale tutaj też można go użyć) przekracza milion, co wedle PR-u Electronic Arts jest wielkim sukcesem.

A teraz parę faktów dodatkowych, których w komunikacie prasowym nie ma:

Origina dostali obowiązkowo wszyscy, którzy mieli konta EA.

Origin wymagany jest do grania w FIFĘ 12, Battlefielda 3 oraz Star Wars: The Old Republic

Origin ma bazę loginów i HASEŁ do Xbox Live’a, każdy kto gra w BF-a na Xboxie ma konto Origin zakładane z automatu. Też nie wierzyłem, póki nie zalogowałem się na Battleloga swoimi danymi z XBL.

Origin jest przymusowy dla dwóch z pięciu najpopularniejszych gier świata.

9,3 miliona użytkowników Origina to nic nie mówiący wynik. A na mojego czuja to wynik mizerny.

No i skończyłem Uncharteda 3, niestety z uczuciem “o rany, wreszcie”. Nie była to zła gra, absolutnie nie. Natomiast cierpi na kilka bardzo irytujących błędów, mocno obniżających wartość rozgrywki.

Przede wszystkim twórcy z Niegrzecznego Psiaka wpadli w pułapkę własnoręcznej roboty. Wypełnili dół naostrzonymi palami, przykryli go ściółką, a potem z łoskotem wpadli do środka, bo zapomnieli, że tam jest. Otóż gra, ze względu na swą bardzo epicką naturę oraz żonglerski charakter rozgrywki (skradanka-skakanka-strzelanka-myślanka) przy dłuższych posiedzeniach zaczyna kłuć w oczy rozdźwiękiem pomiędzy każdym z tych elementów.

Najbardziej boli to przy strzelaninach, które zamiast jakoś inteligentnie się z nami bawić, obchodzą się z nami obcesowo proponując coraz to bardziej absurdalne killroomy z otwierającymi się na koniec drzwiami. Szczytem jest jeden z końcowych rozdziałów, w którym w opuszczonej wiosce na środku pustyni spotykamy ARMIĘ przeciwników uzbrojonych w bazooki, wyrzutnie granatów i pistolety z celownikami laserowymi. Abstrahując już od tego, że w burzy piaskowej wszystko poza kałachami by im się pozacinało, skąd oni się tam u diabła wzięli, i to z takim wyposażeniem? Wiem, wiem, jak hitlerowcy w trzecim Indym jechali do Iskenderun, to nawet wzięli czołg (na dodatek nie z tej wojny światowej), ale tutaj zawieszenie niewiary przychodzi z wielkim trudem.

Głównie dlatego, że poszczególne części następują w bezpośrednim siebie nawzajem sąsiedztwie. Po giga-strzelaninie nagle mam się skradać? Wspinać się, podczas gdy lufa jeszcze mi nie wystygła? A już najgorsze w tych killroomach są ilości przeciwników… ja rozumiem, że gra nie może się za szybko kończyć, ale w pewnym momencie przestawiłem poziom na easy, bo po prostu miałem dosyć zabijania pięciu gości… i jeszcze czterech… i jeszcze trzech… i jeszcze trzech… i jeszcze trzech. Autorzy popełniają też niewybaczalny błąd spawnowania wrogów za plecami bohatera, nienawidzę tego, gdy nagle ktoś przeskakuje przez płot wyglądający jak dekoracja i pakuje mi strzał z shotguna w dupę.

Rytm gry jest dziwny: początek z nieco innym głównym bohaterem strasznie mi się podobał, potem było ŚMIERTELNIE nudno z kombinacjami hop-bum, aż wreszcie zaczął się ten Uncharted, którego lubię. Cmentarzysko statków, wycieczkowiec, potem wycieczkowiec na boku, potem samolot… poczułem w końcu ten pierwiastek Indiany Jonesa i zacząłem się świetnie bawić. Nawet demony na pustyni przetrawiłem, bo miały dobre uzasadnienie (na pewno lepsze niż zombiaki w jedynce i yeti w dwójce), ale kolejne killroomy powoli doprowadzały mnie do pasji. Brak sensownego ostatniego pojedynku z bossem też nie pomógł.

Ogólnie Uncharted 3 to bardzo dobra gra. I przy okazji najsłabszy Uncharted z tych na PS3 (nie grałem na Vicie jeszcze, dlatego zastrzeżenie). Jeśli kiedyś powstanie Uncharted 4, to ja bardzo poproszę o awanturnicze klimaty z dwójki, a nie zabijanie setek wrogów z karabinów maszynowych. To ostatnie powinno być zarezerwowane dla Gears of War, tam się znakomicie sprawdza razem z hektolitrami juchy i przerzynaniem na pół piłami łańcuchowymi. W grze przygodowej w takim natężeniu pasuje jak kwiatek do kożucha.

No i stało się. ACTA, marudzenie, pan prawnik u Moniki Olejnik tłumaczący, dlaczego dostęp do kultury musi być płatny, Hołdys ze swoim biadoleniem, że go YouTube okrada – a tu proszę, Empik sobie uruchomił (po programie pilotażowym) ogólnopolską usługę handlowania używanymi wersjami gier. Widać prawników maja pewnych, a pozycję rynkową na tyle silną, że mogą zarabiać na obrocie wtórnym, z którego oryginalny wydawca widzi wyłącznie wielką figę.

Czy oferta jest korzystna dla ogarniętego gracza? Nie, nie jest. Znacznie lepsze deale można znaleźć na gametrade.pl, ale po pierwsze trzeba znać tę stronę, a po drugie być w miarę obytym w internecie, żeby umieć zaufać obcej osobie z drugiego końca Polski. W Empiku akcja jest jasna – każda gra z listy używek ma swoją cenę, jeśli grę oddamy, dostajemy kartę prepaidową Empiku z taką właśnie sumą, za jaką sprzedaliśmy grę.

Pełen cennik i regulamin można znaleźć tutaj. Oczywiście na Allegro dostaniemy więcej za naszą używkę Assassina czy innego CoD-a, ale jeśli akurat potrzebna nam kasa “na szybko”… Aktualnie Empik ma ofertę wymiany głośnych premier jesieni na zasadzie dopłaty 20 złotych za wymianę jednej na drugą. Żadna to rewelacja oczywiście, ale to się może szybko zmienić, bo to jest świetny biznes, co pokazuje przykład największej sieci sklepów z grami na świecie GameStop, która już trzy lata temu z handlu używkami generowała 2 miliardy dolarów obrotu, aż 23 procent całości swoich obrotów (o tutaj o tym pisano). W 2010 roku obrót używkami jednak nie zanotował praktycznie żadnego wzrostu (oto link), ale nie sądzę, żeby w 2011, kryzysowym roku, zaczął spadać. I owszem, da się znaleźć oferty korzystniejsze, ale jak się ma GameStop pod nosem…

Inicjatywa Empiku to zatem oczywista decyzja biznesowa, poszerzenie portfolio usług. Dla gracza niecierpliwego i leniwego (jak ja) to dobra okazja, żeby bez pieprzenia się z wystawianiem aukcji i staniem na poczcie zredukować ilość starych pudełek w szufladzie.

Niestety nie dotarłem do informacji co z grami z online passami (choćby Battlefield 3 czy Assassin’s Creed mają jednorazowy multiplayer). Jak to niby sprawdzą w Empiku podczas wymiany, zalogują się do Live’a i wklepią kod…? Czuję niestety nadchodzące wałki i płacze “multi mi nie działa”. Ale poza tym inicjatywę popieram, bo ceny gier konsolowych bywają dla mnie za wysokie, a używkami się nie brzydzę.

Nie wiem czy będę grał w Wieśka 2 na Xboxie 360. Ale szanse na to właśnie się znacząco zwiększyły. Brawo CDPR.

Ostatnio pouczano mnie, że w mailu nie można używać słowa “witam”, ponieważ zgodnie z zasadami polskiego języka, wita jedynie gospodarz gości w swoich progach. Na szczęście ten blog jest mój, więc mogę bezpiecznie napisać “Witam ponownie”.

Wróciłem, wyjeżdżony całkiem konkretnie i bardzo zadowolony z chwilowego odcięcia od internetu, w ten sposób oszukuję sam siebie udowadniam sobie dwa razy do roku, że nie jestem od niego uzależniony. Konsoli żadnej nie wziąłem, za to wziąłem iPhone’a, który służył mi jako telefon, aparat, kamera do nagrywania dzieci (kto ma mnie w znajomych na FB to widzi), ale przede wszystkim jako konsolka do zabijania czasu podczas jazdy na wyciągu/jako pasażer w samochodzie, gdy Żona jechała przez Austrię i Czechy oraz w innych chwilach wymagających zabicia.

Zamiast grać we wszystko po trochu zaopatrzyłem się przed wyjazdem w Sword & Poker 2 i grałem w niego BEZ PRZERWY, nie przełączając się na żadną inną grę. Prosta gierka (mega-uproszczone zasady jrpg) z modułem walki, który wykorzystuje zasady pokera. Układa się ręce pokerowe, im rzadsza, tym większe obrażenia zadaje się przeciwnikowi. Plus czary, bronie zadające obrażenia przy określonym układzie kart, tarcze, poziom hp… dla mnie to gra wybitna i esencja dobrego gamingu na telefonie. Polecam.

Od jutra blog wznawia normalną działalność okołogrową. Czy przez ten tydzień wydarzyło się coś, o czym powinienem dogłębnie poczytać, a następnie to wyśmiać?

Autor bloga znika na tydzień, jeździć na nartach (pamiętajcie, narty >>> snowboard, na zawsze). Bądźcie grzeczni, nie gryźcie się w komentarzach i nie opuszczajcie nas, bo transmisja nie jest zakończona i prawdopodobnie nigdy nie będzie.

I dzięki za czytanie. Postaram się, żeby w tym roku było równie ciekawie jak w zeszłym.

Wprawdzie temat jest pośrednio powiązany z grami, ale moim zdaniem bardzo ważny. Wczoraj zamknięto stronę megaupload.com i aresztowano zarząd firmy. Jednocześnie hakerska grupa Anonymous rozpoczęła zmasowany atak na rozmaite organizacje związane z prawami autorskimi (padł Universal Music chociażby, przez chwilę nie działało fbi.gov), podniósł się niesamowity rwetes o ograniczaniu wolności w internecie w kontekście SOPA, Stop Online Piracy Act – ustawie, dzięki której możnaby (teoretycznie) zamykać każdy sajt zawierający nielegalną zawartość. Czyli po prostu każdy sajt.

Nie będę narzekać na SOPA, bo oczywistym jest, iż stworzenie niebezpiecznego precedensu może doprowadzić do nadużyć. Będę natomiast narzekać na internautów, którzy bronią Megauploadu niemalże własną piersią, nie zapoznawszy się wpierw z aktem oskarżenia. A do tego dotrzeć jest łatwo. Szczególnie powinien nas interesować o ten fragment:

“As alleged in the indictment, the conspirators failed to terminate accounts of users with known copyright infringement, selectively complied with their obligations to remove copyrighted materials from their servers and deliberately misrepresented to copyright holders that they had removed infringing content. For example, when notified by a rights holder that a file contained infringing content, the indictment alleges that the conspirators would disable only a single link to the file, deliberately and deceptively leaving the infringing content in place to make it seamlessly available to millions of users to access through any one of the many duplicate links available for that file”

Czyli mówiąc po polsku – Megaupload okłamywał firmy proszące o zdjęcie materiałów ograniczonych prawami autorskimi i nie wyłączał kont masowych piratów. Oczywiście co jest piractwem a co nie – to wszystko rzecz względna (na przykład ostatnio coraz częściej spotykam się z opiniami, że seriale w internecie to w myśl polskiego prawa rzecz legalna, bo zostały upublicznione wcześniej środkami masowego przekazu), natomiast chcę, żeby to było wyraźnie widać: Megaupload nie został zamknięty dlatego, że pozwalał na wymianę pirackimi plikami. Megaupload został zamknięty dlatego, że olewał sprawy, których olewać nie wolno.

A cały ten rwetes jest dla mnie niezrozumiały. Dzieciaki i tak dalej będą ściągać gry z sajtów z plikami – na miejscu jednego zamkniętego pojawiają się dwa nowe. Oczywiście jest chrapka na to, żeby je ograniczać, ale póki sprowadza się to do maili “proszę wyrzucić następujące pliki, są moje” i reagowania na nie – nie mam z tym najmniejszego problemu.

Firma jak widać jednak postanowiła poczekać, aż zgłupiejemy wyewoluujemy do stanu, w którym sadzenie dzikich skoków we wszystkie strony i pakowanie gościom pełnych dwóch magazynków z uzi przed upadnięciem na ziemię znowu stanie się modne.

Z przykrością muszę stwierdzić, że Maxem Payne 3 strasznie się ekscytuję, mimo że wiem, iż po dwóch poziomach będę miał dosyć jego monotonii i będę musiał odpocząć. That’s entertainment, zdaje się…

Sam zbyt wiele nie grałem, ale mam do EA wielki szacunek za to, co udało im się zrobić z FIFĄ. A udało im się zrobić produkt, który ma niesamowitą głębię, ale jednocześnie perfekcyjnie nadaje się dla ośmiolatka, który wprawdzie musi się przebić przez kilka menusów, ale nie robi z tego problemu ani się nie zniechęca. Jasiek sam gra w FIFA 12 w trybie kariery, prowadząc – a jakże – Jana Kowalskiego, prawoskrzydłowego napastnika FC Barcelony, a jak przychodzą do niego koledzy, to wcielają się w innych zawodników i wszyscy są zadowoleni (może poza tymi, którzy w wyniku społecznej presji zostają bramkarzami).

Poziom rozgrywki oczywiście ultra-easy, bo chodzi o zabawę, a nie spinkę… ale już rozumie czym jest kalendarz rozgrywek oraz to, że gra w Pucharze Króla z Realem Madryt (cały się spocił z nerwów przed tym meczem). Sam tej gry nie tykam, boję się wpadnięcia w nią po uszy – za czasów amigowych i wczesnych pecetowych potrafiłem grać w gry piłkarskie aż do bólu oczu i palców.

Efekt uboczny jest również taki, że mój ojciec zastanawia się nad konsolą+FIFĄ, bo “nie wiedział, że to aż tak wygląda, ale chyba nie kupi, bo nie robiłby nic innego poza graniem”. Zobaczymy czy wytrzyma ciśnienie.

PS. Brak obrazka otwierającego to kolejny z uroków WordPressa, będzie naprawione wnet. Grrroarr.

Wielkie artykuły, zastanawianie się, przecieki, echa słów tu i tam. Z jednej strony wiele wskazuje na to, że Microsoft pokaże na E3 swoją nową konsolę, z drugiej – wiele osób mówi, że nowej konsoli nie pokaże nikt w tym roku, poza Nintendo drepczącym w miejscu ze swoim łiju.

Jakiś czas temu na potrzeby dyskusji internetowej (“Nie mogę spać, ktoś się myli w internecie!!!!”) dotarłem do tabelek pokazujących dynamikę sprzedaży aktualnej generacji konsol. Oczywiście za głęboko docierać jak widać nie trzeba było, ale przydałoby się zerknąć na tę tabelkę ze zrozumieniem:

2011 wygląda tak cienko, bo badanie pochodzi mniej więcej z trzeciego kwartału, a końcówka roku to zawsze najlepsze żniwa. Na CES-ie Steve Ballmer powiedział, że sprzedaż X360 zbliża się do 66 milionów, co metodą prostej matematyki pozwala stwierdzić, iż w 2011 Microsoft sprzedał pod 16 milionów konsol.

A jak się spojrzy na poprzednie lata, to widać coś niezwykłego. Ten kawałek plastiku ze śmieszną ilością RAM-u, śmiesznym napędem i śmiesznymi bebechami z roku na rok sprzedaje się w coraz większej liczbie sztuk – oczywiście dzięki mega-popularnemu Kinectowi.

Z jednej strony zatem Microsoft ma konsolę dla niedzielnych graczy, którzy coraz chętniej ją kupują, ale z drugiej strony, jak pokazał przykład Nintendo Wii, niebezpiecznie jest opierać konsolę na casualach, bo ci nie chcą kupować potem gier, zadowalając się jednym-dwoma tytułami.

Ale jednak trend jest, jaki jest – sprzedaż konsoli rośnie, a gry na nią sprzedają się wciąż w rekordowych ilościach. Czy opłaca się zarzynać kurę znoszącą teraz złote jajka? Moim zdaniem, jeśli MS myśli w perspektywie parunastu lat, totalnie się opłaca. Należy wypuścić nową konsolę dla hardkorów i przerzucić ciężar grania casual w całości na X360 (kontynuując wsparcie dla niej, ale o to już zadba chociażby Ubisoft ze swoimi grami tanecznymi i EA z fitnessowymi), jednocześnie rozszerzając funkcjonalność Kinecta, żeby nie był zabawką dla gospodyń domowych.

I popatrzcie – Ballmer zapowiedział właśnie, że Kinect trafi na pecety i nie będzie narzędziem do grania. Słusznie, bo ciężko skakać przed małym monitorem (relatywnie małym – względem telewizora). Do czego więc posłuży Kinect? Moim zdaniem do rozwiązań biznesowych – telekonferencji, gdzie po obu stronach siedzą zespoły ludzi, a Kinect nie dość, że rozpozna, kto mówi, to jeszcze go podpisze, oznaczy i wyświetli jego kompromitujące zdjęcia z Facebooka.

Microsoft deklaracją o Kinekcie przygotowuje moim zdaniem grunt pod nową konsolę i rozdwojenie swojego biznesu na X360 (konsola casual) i X-coś (konsola new age).

Nie piszę nic o Sony, bo ci z kolei ogłosili, że na E3 w czerwcu na pewno nie pokażą Playstation 4. A zauważcie z tej tabelki trend sprzedażowy PS3 – też rosnący, jeszcze bardziej dynamicznie. Firma kontynuuje pozycjonowanie PS3 jako centrum domowej rozrywki i ze względu na napęd BR i lepsze od Xboxa bebechy to jedyny słuszny kierunek. Dynamika niesamowita, gry sprzedają się taczkami – nie ma po co wypuszczać nowej konsoli. PS3 to zabawka jednocześnie i dla hardcore, i dla casual.

Dlatego właśnie uważam, że Microsoft będzie kuł żelazo póki gorące i na E3 pokaże nowego Xboxa. I będzie to konsola adresowana do prawdziwych graczy, tak zwanych core gamers. Tym sposobem firma zajmie silną pozycję na rynku gier casual i będzie miała headstart na rynku hardcore. Mam tylko nadzieję, że mi gamerscore przejdzie na nową konsolę…